.
Niewypłacalność to niemożność
Insolvency is an inability
terminowego spłacenia zadłużenia.
to pay one’s debts when they are due.
Przedsiębiorca, który zaprzestał płacenia długów,
An entrepreneur who has ceased to pay debts
będzie uznany za upadłego.
shall be declared bankrupt.
Termin insolvency oznacza niewypłacalność, czyli sytuację, w której podmiot nie jest w stanie terminowo regulować swoich zobowiązań finansowych. Bankruptcy oznacza orzeczoną przez sąd upadłość podmiotu. W języku angielskim w znaczeniu tym używa się również terminu receivership.
Upadłym jest ten, wobec kogo wydano
A bankrupt is a person/entity against whom
postanowienie o ogłoszeniu upadłości.
a decision declaring bankruptcy has been issued.
W myśl angielskiego prawa bankrupt to osoba niewypłacalna, uznana za upadłą przez sąd. Bankrupt pozbawiony jest praktycznie wszelkich praw dysponowania majątkiem lub zaciągania zobowiązań, a jego sprawy prowadzi syndyk masy upadłości.
A bankrupt under English law is an insolvent person who has been declared bankrupt by the court. Such a person is deprived of virtually all powers and his/her affairs are managed by his/her trustee in bankruptcy.
W terminologii brytyjskiej używa się dwóch różnych terminów znaczących upadłość w zależności od tego, kogo ona ma dotyczyć. Termin bankruptcy stosuje się do spółek osobowych i osób fizycznych, a terminu receivership używa się w odniesieniu do spółek kapitałowych. W terminologii amerykańskiej stosuje się wyłącznie termin bankruptcy.